- 14 maart 2007 -

Het is nog vroeg en de ochtendnevel hangt als een grijze sluier over de krater, waar op dat moment de dieren langzaam ontwaken, als vlak voor ons een luipaard uit de dikke mist komt stappen. Bijna ademloos kijken we toe hoe het silhouet langzaam scherper wordt en de omtrekken van deze gracieuze kat zich steeds duidelijker aftekenen. Vlakbij de auto staat ze even stil, loopt dan de bosjes in en met een laatste zwiep van haar staart neemt ze afscheid. Wat een fantastisch begin van de dag.

We zijn in de Ngorogoro krater in Tanzania en hebben samen met Hugo en Tess, een Zwitsers/Filippijns stel, een auto gehuurd om dit wonder der natuur te bezoeken. De auto komt met chauffeur en dat betekent dat wij lekker kunnen genieten van onze omgeving en niet op de weg hoeven te letten. Als echte safari-toeristen hangen we dan ook uit het open dak van de auto, gewapend met verrekijker en telelens. Onze chauffeur, Victor, blijkt tevens een prima spotter want als snel hebben een zwarte neushoorn in het vizier. Loom in de ochtendzon kauwt ie bedachtzaam op wat grasjes, besprenkelt lustig z'n territorium en kuiert wat in de rondte.

De krater is enkele miljoenen jaren geleden ontstaan toen een kegelvormig vulkanisch gebergte ontplofte en daarbij een vallei van zo'n 20 bij 25 kilometer breed schiep, vandaag de dag een paradijs voor dieren. De hellingen zijn begroeid met loofbomen maar het binnenste van de krater bestaat bijna geheel uit grasland, glooiende heuvels en verkoelende meertjes. Het is een heldere dag, alles is fris en groen, het zonnetje schijnt en we hebben een prachtig uitzicht over de gehele krater. En zover we kijken zien we dieren.

Zebra's dartelen speels en krabben zich aan een grote steen, grote kuddes buffels grazen, de vele gnoe's houden hun kroost – soms nog wankel op de poten - nauwlettend in de gaten en we zien elanden, Thomson's gazelles, Coke's hartebeesten en wrattenzwijntjes. Als we een verlaten, rood zandweggetje volgen, duikt een jonge leeuw op naast de auto en al snel zien we in het hoge gras een kluwe van vijf leeuwen tegen elkaar liggen. Een klein pluizebolletje steekt z'n kopje boven zijn nog slapende moeder uit en kijkt slaperig in de camera. Twee andere leeuwen, die direct naast de auto aan de kant van de weg blijken te liggen, slapen gewoon door en kijken niet meer op van het geklik van camera's.

We zien verschillende grote loopvogels en een groep roze flamingo's steekt scherp af tegen het helder blauwe water van Lake Magadi. De grijze randen van de krater in de verte, de wuivende grashalmen op de voorgrond en de rode zandweggetjes slingeren door dit kleurenspel. In de verte staan nog meer buffels, kleine groepjes zebra's kuieren voorbij en we zien wéér twee leeuwen die - op hun rug en wijdbeens – de dag slapend lijken door te brengen.

Even later staren we gebiologeerd naar een groepje olifanten in de verte als vlak voor onze neus een tweede en derde neushoorn opduiken. Nog vóór tien uur 's morgens hebben we de Big Five voor onze lens gehad. We lunchen onder een boom waar de hippo's op de achtergrond geanimeerde gesprekken met elkaar voeren en brutale vogeltjes naar onze boterhammen met kaas pikken. De kroon op de dag komt echter in de namiddag als we eindelijk een cheetah - een zwanger wijfje - te zien krijgen. Lui ligt ze te zonnen in het hoge gras, af en toe speels omrollend of opkijkend want inmiddels zijn zo'n zeven andere auto's om ons heen komen staan en is een waar mediacircus ontstaan.

Bruin gebrand en lekker rozig van een hele dag met onze neus buiten de auto te hebben gehangen, drinken we aan het einde van de dag nog een borreltje, eten een hapje en praten na over deze veelbewogen dag. Het bezoek aan de krater was fantastisch, een hoogtepunt onder de vele, vele parken die Afrika rijk is.