- 3 december 2006 -

De zebra heeft de warme nacht in South Luangwa National Park niet overleefd. Aan stukken gereten ligt ie tussen de grote klauwen van de leeuwin terwijl haar man zich tegoed doet aan de ruggegraat. Een wreed maar fascinerend schouwspel in de vroege ochtend.

Zonder problemen zijn we op slechts enkele meters afstand weten te komen van deze koninklijke dieren, loom maar ongeïnteresseerd kijken ze ons aan en gaan verder met hun maaltijd. Pas na een half uur gebiologeerd te hebben gekeken naar deze schranspartij, onder een veelvuldig klikken van de camera, kunnen we ons losmaken en rijden behoedzaam verder om te ontdekken wat South Luangwa nog meer te bieden heeft.

Het park is prachtig, overwoekerde, smalle paadjes worden afgewisseld met groene vlaktes, moerasland en overal kleine kreekjes. We zien een visarend, storen een logge hippo in haar ochtendbad en genieten van de speelse bokkesprongen van kleine zebraatjes. Prachtige gekleurde vogels vliegen met ons mee en een nieuwsgierige puku kijkt ons aan vanuit het struikgewas.

Moeder giraffe houdt angstvallig in de gaten of we niet te dicht in de buurt van haar kleintje komen en twee adolesente olifanten kruisen hun puberale slagtanden en stoeien met elkaar, onder het wakend oog van de matriarch. Een pasgeboren baby olifantje drinkt bij haar moeder en een jonge bul wil zijn autoriteit laten gelden door luid trompetterend een stapje onze richting uit te doen. Hij schrikt echter van z'n eigen bravoure en kruipt dan snel achter z'n moeder weg.

's Avonds op de camping, even buiten het park gelegen, hoor ik ritselen in de duisternis en ontdekken we drie grazende hippo's tussen de tenten. Een dag eerder was Gilbert, de huisolifant, al een kijkje komen nemen. De mango's moesten die avond ingeleverd worden om te vookomen dat Gilbert de ramen van de auto er met één vastberaden krachtmeting uitduwt op zoek naar een fruithapje. In South Luangwa hebben de dieren voorrang en nemen de mensen een stapje terug. Wat een heerlijke plek.