- 24 december 2006 -

Het is de dag voor kerstmis en het gladde asfalt van de Namibische snelwegen glijdt vlotjes onder ons door. Via de luidsprekers wenst Abba ons een gelukkig nieuwjaar, overtuigt Mariah Carey ons ervan dat ze dit jaar écht geen cadeautjes onder de boom wil en bezingt Chris Rea zijn lange tocht huiswaarts. Het winterwonderland zou een magische aanblik moeten bieden maar de lucht is strakblauw, de bomen staan in bloei en de thermometer wijst een graad of 35 aan. Kerstmis lijkt mijlenver van ons vandaan.

In het idyllische plaatsje Tsumeb besluiten we te stoppen en een leuk plekje te zoeken om de kerstdagen door te brengen. Maar waar de winter in Nederland koud en nat is, is het hier juist hoogzomer, hebben alle scholen vakantie en is iedereen er massaal met caravan, vouwwagen en gezin op uit getrokken. Topdrukte dus. In het licht van kerstmis blijkt onze stoere, aluminium ros dan ook verre familie te kunnen zijn van het ezeltje dat Jozef en Maria op kerstnacht naar Bethlehem bracht, want ook nu zitten de herbergen vol, is er geen plekje meer vrij voor twee zwervende, vermoeide passanten.

Maar gelukkig, nog voor de avond valt, vinden we onderdak en vouwen ons stalletje uit onder de sterren. Op kerstochtend schenken de warme stralen van de zomerzon ons een gouden aanblik, bewierookt de geur van verse koffie en brood onze neus en de zalven de warme stralen van de douche onze vermoeide lijven als mirre. De rest van de dag vermaken we ons met 100 kanalen vol films, documentaires, nieuwsberichten en tekenfilms. Na zes maanden geen TV te hebben gezien, liggen we de gehele kerstdag als volmaakt gelukkige zombies al zappend op de bank. Bij gebrek aan chocoladekransjes maken we een pak chocoladekoekjes open. Geen advocaatje maar een blikje cola. En de kalkoen wordt vervangen door een Hollandse gehaktbal. Merry christmas!