|
- 23 november 2006 -
Zover het oog rijkt, zien we groen. De heuvels glooien, rollen eindeloos voor ons uit. De weg kronkelt kilometers lang, gemoedereerd, verlaten en moeiteloos opgenomen in het laagland. In de verte rijst, ver boven de akkers uit en geboren uit de wolken die als een donzen deken aan haar voeten liggen, Mount Mulanje, het hoogste bergmassief in Malawi. Al van verre zie je haar 3000 meter hoge toppen en word je omringd door thee- en koffieplantages, eeuwenoude landgoederen, rustige dorpjes en de nevelen van de laaghangende wolken. The island in the sky, zoals zij door de lokale bevolking liefkozend genoemd wordt, biedt een hemelse eerste aanblik.
Het werk in Majete is gedaan en we besluiten een paar dagen door te brengen op de berg. Behalve fraaie vergezichten biedt Mulanje talloze wandelpaden, spartaanse berghutten om te overnachten, heldere bergbeekjes die overgaan in woeste stroomversnellingen, grillige rotspartijen en een prachtige natuur. En niet te vergeten de talloze spirituele bewoners die argeloze wandelaars behoeden voor, danwel meetronen naar gevaarlijke afdalingen. Genoeg te doen dus.
Maar 's morgens worden we wakker van het zachte getik van regen, de nevelen hangen zo laag dat de berg zich volledig onttrekt aan ons oog en zelfs de gisteren nog zo overvloedig aanwezige bavianen laten zich niet zien. Een dappere poging om tóch een stukje te gaan wandelen is een kort leven beschoren als de lieflijke stroompjes onze sokken doordrenken en de modderspetters al snel tot achter onze oren zitten. De kampeerspullen blijven ingepakt en we bezichtigen dat weekend Mount Mulanje vooral vanachter het raam van onze comfortabele lodge, een dampende kop thee binnen handbereik. Typisch, al weken is het prachtig weer en uitgerekend dat weekend zijn de weergoden ons niet gunstig gezind.
Een week later nemen we definitief afscheid van onze collega's en vrienden bij Majete en rijden richting Lake Malawi. Na gedane arbeid is het goed rusten en Lake Malawi staat bekend om haar mooie stranden, gezellige lodges en prachtige plekken om te snorkelen en duiken. Maar ook nu begint de dag grijs en druilerig. Aan het einde van de ochtend valt de regen met bakken uit de lucht en draaien de ruitenwissers overuren. De wegen staan onder water, het regent harder dan de grond van de droge akkertjes aankan en we zien wanhopige mensen aan de kant van weg lijdzaam toezien hoe hun versgezaaide gewassen wegspoelen. Ze waden tot aan hun knieën door het water, houden de spaarzame bezittingen boven het hoofd, kleine geultjes veranderen in snelle stromen en door de ongelijke grond ontstaan op diverse plekken zelfs watervalletjes en kolken. Marktkraampjes zijn ingestort, koopwaar ligt verlaten op de grond. Alleen de kinderen hebben plezier, spelen in de ontstane plassen, gillend van de pret.
En wederom zetten we onze tent op in de regen, schuilend onder een grote mangoboom en stiekem verlangend naar het comfort van ons droge kantoor in Majete. De bikini blijft ingepakt, de fleece-trui wordt onder uit de kist gevist. In een van de vorige weblogs keken we nog halsreikend uit naar een frisse regenbui, de meteorologische wonderen van herfst en de grijze zondagmiddag. Waarvan akte. Nu weer een beetje zon graag.

|