- 17 augustus 2006 -

Allemaal goed en wel, maar van beschermde olifanten en buffels kunnen de mensen niet eten. Anderzijds, een leeggestroopt park heeft ook geen economische waarde. De dieren zijn weg. De bomen gerooid. Het eeuwenoude conflict tussen mens en natuur.

Ecologie, economie en sociologie zijn de drie zuilen van duurzame ontwikkeling. Niet alleen zorg voor werk en inkomen - economische duurzaamheid - en het behoud van natuur en milieu - ecologische duurzaamheid - maar ook een goed leven voor iedereen. Jezelf kunnen ontplooien en je ambities kunnen realiseren, jezelf betrokken voelen bij maatschappelijke vraagstukken.

Dus om ervoor te zorgen dat lokale gemeenschappen – economisch en sociaal - profijt hebben van een ecologisch bloeiend reservaat, heeft Majete de afgelopen drie jaar niet alleen geïnvesteerd in de herintroductie van dieren maar is ook moeite gedaan om de 120 omliggende communities actief te betrekken in de ontwikkeling van zowel het park als haar omgeving.

En dat begint bij werkgelegenheid. 130 mensen die enkele jaren geleden werkloos thuis zaten, hebben nu een baan die – voor hier - goed betaald wordt en vooruitzichten biedt. Middels een beloningssysteem worden mensen gestimuleerd om stropers aan te geven en illegale voorladers in te leveren, er zijn wegen aangelegd en pompen gebouwd. Dat zorgt voor economische bloei en kleine bedrijfjes uit de omgeving zien hun afzetmarkt groeien nu de economische levensstandaard onder de bevolking stijgt. Maar, minstens zo belangrijk, dorpsbewoners worden gestimuleerd actief mee te denken over hun toekomst, hun gezondheid, hun wereld. Resulterend in o.a. een bibliotheekje, een project dat kleding voor de kinderen verstrekt, HIV/AIDS voorlichting en een medisch centrum. De sociale aspecten van een samenleving.

Tijdens voorlichtingsavonden over HIV/AIDS worden gratis condooms verstrekt. En cola, om de mensen te lokken. Niet alleen wordt gepraat over het stigma, de gevolgen en de verspreiding van de ziekte maar er wordt ook beredeneerd welke gevolgen HIV/AIDS heeft voor de samenleving. Zieke mensen kunnen niet werken, hebben geen inkomen. En dus niets te besteden. Economische neergang. Begrafenissen zijn duur, het hout voor de kist moet uit het park gehaald worden waardoor natuurlijke bronnen uitgeput raken. Ecologisch verval. Grote aantallen AIDS-weesjes krijgen geen scholing, niemand brengt ze respect voor traditionele normen en waarden bij en de criminaliteit groeit. Sociale achteruitgang.

Majete stimuleert vrouwen zich te verenigen en zo het heft in eigen hand te nemen teneinde hun ondergeschikte positie te verbeteren. Ze leren pindakaas en honing te maken, manden te vlechten en groentes te kweken en beïnvloeden op die manier niet alleen hun eigen, individuele levensstandaard en gevoel van eigenwaarde maar ook het welzijn van de hele gemeenschap. En zo worden de drie afgebrokkelde zuilen zorgzaam gestut, gepleisterd en in ere hersteld en komt, nu ook het park zelf in de knop staat, langzaam een hele samenleving tot bloei.