- 4 juni 2006 -

Winter in Kaapstad. Normaal gesproken betekent dat regenachtig en weinig zon. Maar wij genieten van een blauwe lucht en warme zonnestralen, de temperatuur loopt op tot zo'n 26 graden. En dus krijgen Jacco en Diana – Niels' ouders - eindelijk, na de tegenvallende lente in Nederland, wat zon op die witte snuitjes.

De beroemde Tafelberg zou gehuld moeten zijn in een wit wolkendek – het zogenaamde tafelkleed – dat de bezoeker het uitzicht op en van de berg ontneemt. Maar wij duwen onze zonnebril een stukje verder op de neus, stappen in het kabelbaantje en laten ons afzetten op de vlakke top van deze 450 miljoen jaar oude zandsteenafzetting. Majesteus verheven boven de woonwijken hebben we een prachtig uitzicht over Kaapstad, de Tafelbaai en Robbeneiland. De begroeiing is laag, als op de heide, waterpoeljes wijzen op de regen die voor onze komst moet zijn gevallen en kleine dassies klauteren tegen de rotsformaties tussen de wandelpaden.

De volgende ochtend. Een rondrit over de Kaapse peninsula begint aan de Atlantische kust, voert ons langs de boulevard van Sea Point en de grillige klif die de 12 apostelen genoemd wordt. Via Chapmans Peak Drive, geheel gehouwen uit de steile bergwanden, rijden we door lieflijke kustplaatjes, langs witte stranden en talrijke picknickplaatsen naar de meest Zuid-Westelijke punt van Afrika, Kaap de Goede Hoop. De tocht gaat verder door het pittoreske Simon's Town en we brengen een bezoekje aan de pinguins op Boulders Beach.

Weer een nieuwe dag. We drinken een kopje rooibosthee op een van de vele terrasjes aan de Tafelbaai en nemen de boot naar de strafkolonie Robbeneiland. Als sardines in een blik worden we in een bus gepropt en over het eiland geloodst. De flauwe grapjes van de hostess en de chauffeur helpen niet. Toch is het indrukwekkend en niet in de laatste plaats omdat de rondleiding door de Maximum Security Prison verzorgd wordt door een ex-politiek gevangene. De martelingen, het werken in de steengroeves, de opstanden, de opleidingsmethode Each One Teach One, de cel van Nelson Mandela en het falen van de cipiers om de anti-apartheisactivisten te desillusioneren. Hij vertelt uit eigen ervaring, zet zijn woorden kracht bij zonder bitterheid te tonen.

's Middags wandelen we langs Victoriaanse gebouwen, de historische Kompanjiestuin, gezellige winkelstraatjes, restaurantjes en barretjes. Het namiddagzonnetje weerspiegelt op de klinkers van Greenmarket Square. Maskers, bonte sarongs, kettingen met kralen en veren, Oosterse snuisterijen en gebatikte doeken schreeuwen ons toe. Deze markt is uitgeroepen tot Nationaal Monument en is heerlijk om te slenteren tussen de stalletjes, de kruidige wierook op te snuiven en even stil te staan bij de deuntjes van straatmuzikanten.

Kaapstad heeft de evenwijdig lopende straten en internationale allure van New York, de hippe sfeer van London en de gezellige markten van Amsterdam. Maar onder dit Westerse sausje schuilt toch echt Afrika. En dat maakt Kaapstad een van de leukste steden ter wereld.