- 27 maart 2006 -

Er zijn weinig verschillen tussen Togo, Benin en Ghana, uitgezonderd de taal en muntsoort. Dus we schakelen weer over op Frans en betalen weer met CFA's.

We brengen slechts enkele dagen door in deze twee smalle landjes. De wegen zijn redelijk goed, de mensen vriendelijk (zelfs charmant) en de stranden prachtig. We volgen de kustlijn langs oude, in ongebruik geraakte spoorweggetjes, overwoekerd met bloemen en dicht struikgewas. Elke bloem heeft een andere kleur en overal fladderen vlinders. In de grotere steden zien we cybercafés, supermarkten en betonnen skeletten van wat ooit flatgebouwen zullen worden.

Maar na bijna vier maanden door West Afrika te hebben gereisd, zijn we klaar voor iets anders. Morgen rijden we Nigeria binnen, officieel nog behorend tot West Afrika maar voor ons de poort naar Centraal Afrika.

En persoonlijk zie ik erg op tegen de komende weken. We hebben ons goed laten informeren, hebben locals gesproken en expats die hier gestationeerd zijn en veelvuldig, voor hun werk, reizen naar landen als Nigeria en Angola. Hebben emailcorrespondentie gehad met ambassades, met andere overlanders en houden de website van de VN nauwkeurig in de gaten. En elke keer krijgen we hetzelfde antwoord. Nigeria kan lastig zijn vanwege de vele politiecontroles, maar is niet gevaarlijk. Congo en Gabon kunnen lastig zijn vanwege de slechte wegen en de start van het regenseizoen, maar niet gevaarlijk. En Angola is net Frankrijk, prima begaanbaar en zeker niet gevaarlijk.

Nog iets waarin Togo en Benin niet verschillen van Ghana. Spiritualiteit. Zowel in de vorm van geesten, voorouders en voodoo als in de vorm van onze eigen, vertrouwde Westerse God, is geloof en bijgeloof overal aanwezig. Branden jullie een kaarsje voor ons, in de hoop dat de politie, de wegen en het weer ons goed gezind zullen zijn?