- 21 maart 2006 -

We hebben gelezen dat een visum voor Togo aan de grens verkrijgbaar is. Dus nemen we de gok en vertrekken 's morgens vroeg, zonder visum in ons paspoort, naar Togo. Fout gegokt...

Bij Wli, aan de Ghanese kant van de grens, krijgen we te horen dat we aan Togoleese zijde helemaal geen visum kunnen krijgen en om die reden weigeren de agentes onze paspoorten te stempelen. Dus wandelen we naar de overkant om daar bevestigd te krijgen dat een transitvisum inderdaad niet tot de mogelijkheden behoort. Niet bij deze grensovergang tenminste. Terug naar Ghana dus. De dames van de Immigration leggen ons vriendelijk uit dat de grensovergang bij Nyivé (Ghana) wel visa verstrekt en wijzen ons de weg. Eerst richting Hohoe, vervolgens naar Ho, dan bij Kpandu linksaf Kpadapé aanhouden tot we bij Kpalimé (Togo) uitkomen... Zijn jullie er nog?!

Anyway, zo gezegd, zo gedaan. Maar in Afrika heb je slechte wegen, Slechte wegen en SLECHTE wegen en tussen Kpadapé en Kpalimé hebben we te maken met een SLECHTE weg. Na drie kwartier stuiteren, slalommen en ratelen over wasbord komen we uiteindelijk aan bij Nyivé. Eerst maar naar de politie om te vragen of we inderdaad een visum kunnen krijgen. Ze weten het niet zeker en wederom worden onze paspoorten niet gestempeld (we hebben een single-entry visum voor Ghana, dus als we aan Togoleese zijde niet binnenmogen en aan Ghanese zijde al zijn ‘uitgestempeld', hebben we pas echt een probleem).

Inmiddels heeft de douane ons Carnet de Passage bekeken en ook dat levert problemen op. Het Carnet is een document, bestaande uit zo'n 25 pagina's en verplicht voor auto's ouder dan 5 jaar, met daarop informatie over het voertuig waarmee je rijdt. Zeg maar een soort paspoort. Elke pagina bestaat uit 3 gedeeltes en in elk land dient één gedeelte bij binnenkomst te worden afgestempeld door en achtergelaten bij de douane, het tweede gedeelte bij vertrek en het derde gedeelte, ook gestempeld en ingevuld, is voor ons. Wanneer je je auto ergens in Afrika verkoopt, worden het tweede en derde gedeelte dus nooit gestempeld en krijg je je borg, in ons geval zo'n € 6000,-, niet terug. Belangrijk dus!

Vóórdat we in Wli door Immigration werden teruggestuurd, hadden we ons Carnet echter al laten stempelen door de douane aldaar. Ergo, zij hebben ook het tweede gedeelte uitgescheurd en ingenomen. En wij zijn vergeten het terug te vragen toen we rechtsomkeerd maakten. En daar is de douane van Kpalimé niet blij mee, de hefboom blijft dicht...

Maar Afrika zou Afrika niet zijn als niet overal een oplossing voor wordt gevonden. Terugrijden naar Wli? Nee, teveel tijd. Bellen en vragen of ze het voucher willen faxen of opsturen? Nee, onbetrouwbaar. Uiteindelijk leggen we verklaring af waarin de douane stelt dat meneer en mevrouw Van Vuurde, rijdende in een Land Rover blablabla, werden teruggestuurd bij de grenspost in Wli en dat, ondanks het ontbreken van het juiste Carnetvoucher met nummer blablabla, ons toestemming is verleend tot het verlaten van Ghana. Pfff, da's één probleem opgelost. Nu dat visum nog.

En dus vertrekt Niels, met achterlating van mij, de paspoorten en het Carnet de Passage, richting Togo om te informeren of we een transitvisum kunnen kopen. Na een half uur door niemandsland gereden te hebben, komt hij terug met het verlossende woord. Het schijnt mogelijk te zijn! Met de naduk op schijnt , want niemand weet het zeker. Immigration in Ghana stempelt vervolgens onze paspoorten en we rijden, eindelijk, Togo binnen.

Bij de eerste politiepost worden we staande gehouden, moeten al onze papieren inleveren en worden vervolgens doorgestuurd naar de politie in Kpalimé. Met het zweet op ons voorhoofd stappen we wéér in de auto en volgen de aanwijzingen van de mompelende agent. In Kpalimé belanden we in een houten hok met een norse agent. Maar we vergeven 'm zijn humeur onmiddelijk, we kunnen een transitvisum kopen!! Voor 10.000 CFA (ongeveer 14 euro) per stuk. En we hebben maar 16.000 CFA bij ons...

Betalen in dollars of euro's kan niet, dus wordt er een lokale zwarthandelaar bijgeroepen die ons, tegen een veel te hoge wisselkoers uiteraard, 20 euro laat wisselen. Zijn dikke buik getuigd van een succesvolle business.

Nu alleen het Carnet nog laten stempelen bij de douane. Een Carnet? Nog nooit van gehoord! Nog nooit van gehoord??? Ik presenteer de douanier het document, leg ‘m uit wat er van hem verwacht wordt en nadat ik ‘m zelfs m'n pen heb overhandigd, vult hij, volgens aanwijzing, alles keurig in.

Inmiddels is het 16:00 uur geweest, te laat om nog naar Lomé te rijden. We zoeken een plekje in Kpalimé en nemen ons heilig voor de volgende keer onze visa gewoon netje van te voren te regelen...